2020–2024 წლებში ჩატარებულმა ოთხმა ზამთრის მონიტორინგმა აჩვენა, რომ აღმოსავლეთ საქართველო, განსაკუთრებით დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი, მნიშვნელოვანი გამოსაზამთრებელი ტერიტორიაა სარსარაკების (Tetrax tetrax) დიდი, თუმცა ცვალებადი რაოდენობისათვის, რომლებიც ხშირად იცვლიან გამოსაზამთრებელ ტერიტორიას აზერბაიჯანიდან საქართველოში და პირიქით. თუმცა, ზეთისხილისა და ნუშის პლანტაციების გაფართოებისა და გადაძოვების შედეგად ჰაბიტატების დაკარგვა იწვევს მათ ფრაგმენტაციას და დამატებით იზრდება ბრაკონიერობის რისკები, დაცული ტერიტორიების მიღმა.

ბოლო დროის კონსერვაციული ინიციატივები, როგორიცაა ნუგზარ ზაზანაშვილის სახელობის სამუხის მრავალმხრივი გამოყენების ტერიტორიის შექმნა და “საზოგადოება ბუნების კონსერვაციისთვის – საბუკოს” მიერ საძოვრების აღდგენის ღონისძიებები ხელს შეუწყობს საკვანძო გამოსაზამთრებელი ჰაბიტატების ფორმალურ დაცვას, სარსარაკის მოზამთრე პოპულაციის გრძელვადიანი შენარჩუნების უზრუნველსაყოფად. თუმცა, დამატებითი ზომებია საჭირო სტეპებისა და ტრადიციული სასოფლო-სამეურნეო მიწების მიმდინარე ფრაგმენტაციისა და დეგრადაციის შესაჩერებლად.

ნიკა ბუდაღაშვილის სტატიას – სარსარაკის (Tetrax tetrax) დიდი, მაგრამ ცვალებადი გუნდების დაცვის გამოწვევები და შესაძლებლობები აღმოსავლეთ საქართველოში ბმულზე გაეცნობით.